محیط زیست اطاق خواب بشر است و انسان آنرا آلوده ساخته و نابود مینماید

انسان‌ها با دستکاری بی مورد و اسراف، اشکال مختلف طبیعت و بستر طبیعی حیات خود را با چالش جدی مواجه کرده اند. 

دخالت نادرست انسان در طبیعت آن را دچار آلودگی می‌کند و دامنه این آلودگی به ویژه در ایام عید و فصل طبیعت گردی وسیع‌تر می شود. 

استفاده از سوخت‌های فسیلی، نفت، گاز طبیعی و زغال سنگ و رها کردن زباله‌های پلاستیکی که جز مواد شیمیایی غیر قابل تجزیه محسوب می‌شوند طبیعت را ضمن ایجاد آلودگی از حالت زیبای خود خارج می کند. 

راهکار اصلی این است که فرهنگ همراهی و مهربانی با طبیعت باید از دوره ابتدایی مدارس برای نسل‌های آینده آغاز شود و با تشویق و ترغیب و آموزش عامه‌ی مردم در قالب گروه‌های مردمی سازمان یافته، رفتار با طبیعت را بهینه سازی کنیم و در کنار آن نیز طبیعت گردهایی که زیبایی طبیعت را پاس می دارند و از آن محافظت و مواظبت می کنند مورد تشویق قرار دهیم.

حمل کیسه زباله‌ها از طبیعت تا نزدیکترین سطل زباله   محمد داودی یکی از شهروندان ایلامی به خبرنگار فارس گفت: هنگام رفتن به دامن طبیعت معمولا کیسه‌هایی برای جمع آوری زباله‌ها با خود می‌بریم؛ البته این کیسه‌ها را همان‌جا رها نمی‌کنیم و تا نزدیک ترین سطل زباله آن‌ها را با خود حمل می‌کنیم. 

زباله ها را از طبیعت جمع می‌کنیم 

آرش طیبی یکی دیگر از شهروندان ایلامی به خبرنگار فارس گفت: روز طبیعت، مردم سبزه‌های خود را در کنار خیابان و جاده‌ها رها می‌کنند، این کار کاملا بی معنا است و تنها زیبایی جاده‌های منتهی به جنگل و طبیعت را از بین می برد. 

وی افزود: ما هنگام رفتن به دامن طبیعت یا یک محیط زیبا اگر آنجا پر از آشغال باشد همه افراد تبدیل به یک گروه می‌شویم و شروع به جمع کردن زباله‌ها می‌کنیم. 

کم توجهی به طبیعت ریشه در مشکلات روانشناختی و محیطی دارد

احسان سایه میری روانشنانس بالینی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس اظهار کرد: در رابطه با کم توجهی به طبیعت و زباله ریزی در محیط‌های مختلف دلیل‌های متفاوتی را می توان مد نظر قرار داد که از جمله آن‌ها میتوان به مشکلات روانشناختی و محیطی اشاره کرد. 

به عقیده بسیاری از علمای حوزه رفتارشناسی در این باره که نظم بیرونی نمادی از نظم درونی است و فردی با آشفتگی و بی نظمی‌های روانی ممکن است خواسته یا ناخواسته این احساس را به صورت رفتار زباله ریختن به محیط پیرامون خود منتقل کند.

این روانشناس بالینی ادامه داد: در حوزه روانشناختی گاهی اوقات وجود اختلال های روانی زمینه ساز و ریشه بروز این رفتارها است، از جمله آن‌ها اختلال خودشیفتگی یا اصطلاحا نارسیسم است که در برخی افراد وجود دارد و مانع آن می شود که فرد حقی برای دیگران به عنوان استفاده کننده‌های محیط زیست و فضاهای شهری قائل شوند. 

وی تصریح کرد: یکی دیگر از دلایل روانشناختی ریختن زباله می توان علائم بروز خشم فرد به دیگران باشد و گاهی اوقات حاصل بی تفاوتی‌ها و احساس جدایی فرد از جامعه است، بدین صورت که فرد خود را از جامعه جدا می داند، این افراد زندگی شخصی خود را از زندگی اجتماعی جدا و پاکیزگی و نظافت را محدود به محیط زندگی خصوصی خود می دانند. 

مصرف بی‌رویه وضعیتی است که به‌کارگیری منابع، از ظرفیت پایدار اکوسیستم پیشی گرفته باشد. این وضعیت را می‌توان با به‌کارگیری ردپای بوم‌شناختی اندازه‌گیری کرد، رویکرد برآورد منابع تقاضای انسان در اکوسیستم‌ها را با مقدار ماده سیاره در اکوسیستم مقایسه می‌کند. برآوردها نشان می‌دهد که تقاضای کنونی بشریت 70%[۲۵] بیشتر از میزان بازآفرینی کل اکوسیستم‌های کره زمین است. الگوی درازمدت مصرف بی‌رویه سبب تخریب محیط زیست و در پایان از میان رفتن منابع می‌شود.

پیامدهای فعالیت بشری روی کره زمین به‌صورت کلی تحت تأثیر بسیاری از عوامل است، نه تنها عدد خام که نشان‌دهنده شمار مردم است. سبک زندگی آن‌ها (شامل ثروت کلی و به‌کارگیری منابع) و آلودگی ایجادشده (از جمله اثر کربن) به همان اندازه مهم است. در سال ۲۰۰۸، نیویورک تایمز اظهار داشت که ساکنان کشورهای پیشرفته جهان منابعی مانند نفت و فلزات را با سرعتی تقریباً ۳۲ برابر بیشتر از کشورهای در حال توسعه که اکثر جمعیت انسانی را تشکیل می‌دهند، مصرف می‌کنند.